Ceanannas Irish Setters

26-11-2009 23-9-2024

Ze kwam ruim 13 jaar geleden bij ons wonen en was al die jaren het zonnetje in huis. Ze was het mooiste cadeau wat ik ooit had gekregen en bracht ons ook veel moois in de vorm van twee dochters en negen zonen. Ze werd oud zonder noemenswaardige kwalen. Een paar maanden geleden ontdekten we een onschuldig lijkende zwelling wat later het begin van het einde bleek te zijn. We hadden geen andere keuze dan haar te laten gaan. Ze leeft voort in haar kinderen en haar toekomstige kleinkinderen maar de stilte die zij achterlaat is oorverdovend. Lieve Kells, bedankt voor al die mooie jaren. Je bent uit ons leven maar nooit uit ons hart.

Groot nieuws zelfs! De dames in onze ‘kennel’ zijn inmiddels echte senioren geworden. Nou ja, qua leeftijd, niet qua energie. Kells werd onlangs 14 en Aislinn 10. Om de lijnen te kunnen voortzetten moest er nieuw bloed komen. Na enig zoeken hebben we dat gevonden. Over een paar weken verwelkomen we Redwing’s Clancy for Ceanannas in onze kennel! Nou ja, kennel? Onze honden liggen hier allemaal in huis op ons bed of de bank. Met deze jongedame en onze Bairre Finbar hopen we in de toekomst weer een gezonde nieuwe generatie Ieren op de wereld te kunnen zetten.

na Corona. Lieve mensen, het leven stond ruim twee jaar stil, maar we zijn er nog steeds! Binnenkort zal ik de site weer updaten met nieuwe verhalen. Onze Kells is inmiddels een echte senior, maar dat zie je niet aan haar. Met haar 13 jaar scheurt ze nog steeds door de velden, net als haar dochter Aislinn en zij is inmiddels 9. Finbar heeft zich ontplooid als een stabiele voorstaande hond. Hij is onverstoorbaar in het veld en vind alles wat veren heeft. Binnenkort zal ik wat nieuwe foto’s posten.

Via WhatsApp en Facebook werd er gevraagd hoe het in Thuringen is gegaan. Voor het laatst had ik met Finbar getraind in Burgenland en dat was in augustus vorig jaar. Ik was ook erg benieuwd hoe hij het zou doen. Afgelopen zaterdag liep hij op zich goed maar deed een paar extra korte lusjes ter controle. Hij vond de patrijs en stootte die er uit zonder duidelijk voor te staan. Op zondagochtend ging het veel beter. Fin liep mooie brede slagen, zonder al te veel bemoeienissen van mij. Hij vond de patrijs en stond nu wel keurig voor en ook lang genoeg voor mij om bij hem te komen. Na het schot ging het mis. De vogel vloog en Finnemans ging er achteraan. Binnen een halve minuut stond hij voor mij, met een levende patrijs tussen zijn kaken. De jongeman begrijpt nog niet helemaal wat de bedoeling is, maar wat was ik trots op hem dat hij mij een ongehavende vogel bracht. De uitgezette vogels waren een probleem voor veel honden omdat ze niet of nauwelijks vlogen. Beide dagen brachten ons en de andere Nederlandse honden in de open klasse geen kwalificaties, maar ik heb genoten van Finbar in het veld en alle setters en setterbaasjes/voorjagers die erbij waren. Tot volgend jaar?! Foto’s en video’s van het tweedaagse evenement heb ik dit keer niet. Wel heb ik nog een plaatje van onze jongeman. Het is niet alleen een slimme jongen, maar ook een hele mooie!

Ook deze zomer zaten we niet stil. We gingen op werkvakantie naar Kroatisch Geresdorf in Burgenland. Voor de duidelijkheid, dat ligt in Oostenrijk tegen de Hongaarse grens. Wij waren daar op uitnodiging van de ÖKEV, dat is de Oostenrijkse club voor Setters en Pointers. Er was daar een trainingsweek  gecombineerd met 4 dagen veldwedstrijden. We gingen er voornamelijk heen om te trainen. Finnemans heeft er heel veel geleerd en Kells en Aislinn hebben vooral genoten van hun uitjes in het veld. Finbar heb ik slechts op de eerste twee dagen ingeschreven voor de Derby Solo. Kwalificaties werden er door hem niet behaald. Hij deed het erg leuk op de trainingen, maar die wedstrijden waren teveel voor de jonge man en dat kan ik hem niet kwalijk nemen.  Hij vierde die week zijn anderhalve verjaardag in een zinderende hitte, in een vreemde omgeving met zijn loopse moeder en loopse zus. Ons jochie was behoorlijk van slag en ging ook nog eens in hongerstaking. Gelukkig bliefde hij wel een pond rundergehakt en twee gebakken eieren met ham en kaas per dag, dus hij kwam niet graatmager thuis. 😉 We konden hem op zaterdag en zondag ook nog inschrijven voor de Derby Solo, maar dat hebben we niet gedaan. De temperaturen gingen op die dagen ruim over de 30 graden dus gingen wij snel huiswaarts. Die kwalificaties komen later wel. Het volgende trainingsweekend (lees  pretweekend voor de honden) wordt waarschijnlijk in Denemarken.

De foto’s van de week in Burgenland staan op Facebook, maar als het goed is zijn ze ook via deze link te zien.

Nog even een toevoeging; er werd wel een kwalificatie behaald door Aidan uit ons A-nest. Hij behaalde een CQN in de Fieldtrial Solo en dat is een felicitatie waard!

die een maand geleden bij ons thuis gehouden werd. Er waren acht honden aanwezig en geen enkele hond hoefde voorlopig een nieuwe DHP enting. Advies was om over 3 jaar opnieuw te laten titeren. Honden van ons die werden getiterd waren Kells, onze jonge Finbar en zijn broer Blaine. Iets eerder werd Breandan getiterd en iets later Blair. Ook deze jongens uit ons B-nest kregen het zelfde advies. Ik ben er blij mee! Niet meer onnodig enten en zeker weten dat ze beschermd zijn.

Op 21 en 22 april waren er de veldwedstrijden in Westhausen, georganiseerd door de GSCD en de ESCD Duitsland en wij waren dabei. Vorig jaar konden we er niet zijn omdat hier toen ons B-nest lag. Dit jaar waren er ongeveer 10 inschrijvingen uit Nederland/of Nederlands gefokte honden. Vier daar van kwamen uit mijn kennel. Aidan en Aideen werden ingeschreven voor de Field Trial Solo en Brady en Finbar voor de JAP. De honden hadden het zwaar dit weekend. Het was erg warm en er stond weinig wind. De wind draaide ook nog eens voortdurend. Toch werden er door de Nederlanders kwalificaties behaald. Domine Leenaerts behaalde met zijn Clancy een U in de Field Trial Solo. Drie kwalificaties werden behaald door setters uit mijn kennel. Onze jonge Finbar behaalde op dag 1 een ZG in de JAP. Op dag 2 deed zijn broer Brady hem dat na met zelfs nog een puntje meer. Aidan behaalde op dag 2 een CQN en dat is zeker een felicitatie waard!

Op deze foto, links Brady en rechts Bairre Finbar.

Hierbij een filmimpressie.

en ook dit keer bij mij thuis en wel op zaterdag 19 mei. Het gros van de dierenartsen titert nog niet, vinden het onzin en jassen het liefst volgens het ouderwetse protocol alle mogelijke entingen in de hond. Feit is dat enten volgens dat protocol zeker geen garantie op bescherming geeft. Ik werd voor het eerst met mijn neus op de feiten gedrukt toen er nog voor Rabiës getiterd moest worden voor Scandinavië. Kells was geënt, maar onvoldoende beschermd. Dit was 7 jaar geleden… Anno nu is het mogelijk om op maat te vaccineren tegen Distemper/Hepatitis/Parvo. Voor mijn B-nest heb ik heel bewust gekozen om te titeren alvorens te vaccineren en dat werpt zijn vruchten af. De B-tjes waren voor tenminste een jaar bewezen beschermd op slechts 1 DHP enting. Breandan is onlangs weer getiterd en hoefde geen enting. Over 3 jaar mag hij terug komen voor een nieuwe titerbepaling. Het enten volgens het ouderwetse protocol lijkt misschien veilig, maar dat is het niet. Er lopen zat honden rond die standaard geënt waren, maar totaal niet beschermd waren tegen Parvo en dat vind ik echt wel eng! Daarom zeg ik, meten is weten! Op 19 mei worden er hier 9 honden getiterd, maar er kunnen er eventueel nog een paar bij. Bij interesse, stuur mij dan even een mailtje.

Tot mijn spijt heb ik hier de laatste tijd weinig geschreven, terwijl er best wel het een en ander te beleven was. In september zijn we met een aantal van onze vrienden en honden voor een lang weekend naar Denemarken geweest om te trainen. Heel veel viel er niet over te schrijven aangezien onze honden amper patrijzen hadden gezien. September was nog iets te vroeg in het seizoen aangezien er nog veel gewassen op het land stonden. Dat waren nou net de velden waar de patrijzen zaten en waar wij niet mochten komen met onze honden. Er zijn natuurlijk foto’s gemaakt en die vind u hier. Dit najaar gaan we weer naar Denemarken om te trainen, maar dan in oktober. Er zijn meer nieuwtjes en die kunt u lezen in de volgende posts.

Onlangs hebben wij afscheid genomen van onze brave oude Gina. Ze kwam 5 1/2 jaar geleden bij ons wonen om te genieten van haar welverdiende pensioen. Genoten heeft ze want we namen haar samen met dochter Kells overal mee naar toe. Het was even wennen toen ze erbij kwam, want ze was wel zeer zelfstandig. Zo ging zij vrolijk zwemmend achter de eendjes aan en Kells nam het er ondertussen van. Terwijl ik bezig was met Gina terug te fluiten, was Kells al aan de andere kant van het bos. Een klein puntje waar aan gewerkt moest worden. Anderhalf jaar na haar komst werd Kells haar eerste nest geboren en wat was ze vreselijk lief voor de pups! Ze was sowieso lief voor alles en iedereen maar nooit opdringerig. Haar gezondheid liep een jaar geleden achteruit, maar tot op de laatste dag was ze overal bij. Ze was al een tijd knap doof en haar ogen waren ook niet echt best meer. Lopen werd ook steeds minder en in de afgelopen weken zelfs erg slecht. Pijnstillers hielpen onvoldoende. De laatste twee weken wilde ze niet of nauwelijks meer eten en dat was voor ons het teken dat het einde naderde. Sinds zaterdagavond 30 september at ze helemaal niet meer en op zondag ochtend kwam ze niet meer overeind. Er stond nog een overleg met de dierenarts in de planning voor deze week, maar op maandagochtend wisten we het al. Het was op. Op maandagmiddag 2 oktober hebben wij haar laten gaan. We hebben genoten van de jaren dat ze bij ons was. De matriarch in de roedel is er niet meer, maar het is goed zo. Gina, bedankt voor de mooie jaren!